Ο Ταξιδιώτης — Ούλριχ Αλεξάντερ Μπόσβιτς: Η μόνη αλήθεια είναι το κυνήγι, η φυγή

Ίσως η πρώτη λογοτεχνική καταγραφή της Νύχτας των Κρυστάλλων μας διηγείται τα αγωνιώδη ταξίδια ενός Εβραίου επιχειρηματία από το Βερολίνο με τον εθνικό σιδηρόδρομο, τον μόνο τρόπο που διαθέτει για να γλιτώσει τη ζωή του.

5 σύντομα αλλά δυνατά βιβλία για αυτή την άνοιξη

Αυτή η άνοιξη, η πιο αδικημένη και λειψή απ' όσες μπορούμε να ανακαλέσουμε οι ζωντανοί στην πρόσφατη συλλογική μας ιστορία, σε αντίθεση με τη γενική πεποίθηση, δεν συνοδεύεται από άπλετο χρόνο, τόσο πολύ που δεν ξέρουμε τι να τον κάνουμε, αλλά, αντίθετα, αποτελεί μάλλον ένα κενό, ένα ρήγμα στον χρόνο.

Κόκαλα από Ήλιο — Μάικ Μακόρμακ: ένας μονοφωνικός απολογισμός σε διάρκεια μιας ώρας

Είναι η μέση της μέρας —το μαθαίνουμε χάρη στον χτύπο της καμπάνας του Αγγέλου, που στην καθολική εκκλησία ηχεί τρεις φορές τη μέρα, στις 6 το πρωί, στις 12 το μεσημέρι και στις 6 το απόγευμα. Ο τόπος είναι το χωριό Λούισμπερκ, στο Μάγιο της δυτικής Ιρλανδίας. Ένας άνδρας, ο πολιτικός μηχανικός Μάρκους Κόνγουεϊ, κάθεται μόνος του στην κουζίνα του σπιτιού όπου έχει ζήσει τα τελευταία 25 χρόνια της ζωής του. Η γυναίκα και τα παιδιά του λείπουν. Λίγο παρακάτω μαθαίνουμε ότι είναι κιόλας 2 Νοεμβρίου, η Ημέρα των Ψυχών στο ημερολόγιο των καθολικών.

Πλην — Άντριου Σων Γκρίερ: Ένα ταξίδι γύρω απ’ τον κόσμο και τον εαυτό

Αρκετά συχνά οι τέχνες αφήνουν την ευτυχία να τρυπώσει στις υποθέσεις τους από την πίσω πόρτα, ξυστά, ως ένα παρεμπιπτόντως, ως μία φευγαλέα παραδοχή ότι η θεώρηση της ύπαρξης ως πόνου μπορεί να έχει και εξαιρέσεις. Αντίθετα η δυστυχία, το παράλογο, η αποτυχία κι οι απογοητεύσεις, τείνουν να μάς δίνουν μεγάλα και διδακτικά έργα, απ' αυτά που αγαπούν οι κριτικοί της λογοτεχνίας, απ' αυτά που εμείς θυμόμαστε ως κλασικά. Ο Άντριου Σων Γκρίερ με το Πλην, που τιμήθηκε με το Βραβείο Πούλιτζερ Λογοτεχνίας για το 2018, επιχειρεί κάτι λίγο διαφορετικό.

Lumen της Μπεν Πάστορ: Μια υπόθεση θρησκευτικού μυστηρίου στις παρυφές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου

Το σκηνικό του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου συνεχίζει αδιάπτωτα να τροφοδοτεί το μυστήριο και την αστυνομική λογοτεχνία με νέες ιστορίες. Στην περίπτωση του Lumen, με φόντο την διαιρεμένη σε δύο ζώνες κατοχής Πολωνία, συντελείται μια ασυνήθιστη συνάντηση: Ένας λοχαγός της Βέρμαχτ, ο Μάρτιν Μπόρα, θα συνεργαστεί με έναν καθολικό ιερέα, τον πατέρα Μαλέτσκι, προκειμένου να διαλευκάνουν τη δολοφονία της μητέρας Καζιμιέρτζα, μιας μοναχής, στην οποία ο ντόπιος πληθυσμός της Κρακοβίας αποδίδει προφητικές ικανότητες αλλά και την αίγλη της αγιοσύνης.

Πόσο πολύ χρειαζόμαστε τη Φιρντάους;

Η φεμινιστική γραμματεία στην Ελλάδα παραμένει σε λογοτεχνικό και δοκιμιακό επίπεδο σχετικά ανεξερεύνητη περιοχή και σίγουρα δεν γεμίζει εύκολα τα ράφια και τις βιτρίνες των βιβλιοπωλείων, πόσο μάλλον όταν οι γυναίκες που καταπιάνονται μ΄ αυτήν προέρχονται από χώρες του μη δυτικού κόσμου. Έτσι, η έκδοση της Φιρντάους από το ΔΩΜΑ αυτόν τον Φεβρουάριο αποτέλεσε μια ευχάριστη έκπληξη, αφού η φωνή της σπουδαίας ψυχιάτρου, συγγραφέα, ακτιβίστριας και φεμινίστριας, Ναουάλ αλ Σααντάουι, απέκτησε πια και ελληνική ηχώ μέσα απ' την καταπληκτική μετάφραση της Ελένης Καπετανάκη.

Διαβάζοντας το Μια βραδιά με την Κλαιρ του Γκαϊτό Γκαζντάνοφ

Μια βραδιά με την Κλαιρ - Γκαϊτό Γκαζντάνοφ, Εκδόσεις Αντίποδες, μεταφραση: Ελένη Μπακοπούλου

Η μεγάλη Ρωσική Επανάσταση του 1917 ξέβρασε μια πλειάδα διανοούμενων στις μητροπόλεις της δύσης, αφήνοντάς τους για δεκαετίες έξω από την επικράτεια της αναγνώρισης και της δημοφιλίας που σταθερά κατείχαν οι κλασικοί μετρ του 19ου αιώνα. Ανάμεσα λοιπόν στη αεικίνητη ρωσική εμιγκράτσια που εγκαταστάθηκε στην πόλη του φωτός, βρίσκουμε και τον Γκαϊτό Γκαζντάνοφ, του οποίου τα έργα άρχισαν να τραβούν την προσοχή κοινού και κριτικών από το 2010 και μετά, οπότε και επαναδημοσιεύθηκαν σε αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά. Έχοντας διαβάσει το Φάντασμα του Αλεξάντρ Βολφ το 2015 με την πρώτη δημοσίευσή του στα ελληνικά από τις εκδόσεις Αντίποδες, περίμενα το Μια βραδιά με την Κλαιρ με ανυπομονησία.