Το φθινόπωρο του Κουρτ Βαλάντερ

Ο επιθεωρητής Βαλάντερ διέρχεται πράγματι από το φθινόπωρο της ζωής του. Κουρασμένος, με πατημένα τα εξήντα, νιώθει το τέλμα να τον έχει πολιορκήσει από κάθε μεριά, βλέπει το σώμα του να μην αντέχει όπως άλλοτε, αγωνίζεται να αποδιώξει τις δυνάμεις που τον τραβάνε προς τη λήθη, σαστίζει αβοήθητος μπροστά στην εμφάνιση κρουσμάτων αμνησίας που χειροτερεύουν. Η εξαφάνιση των μελλοντικών πεθερικών της κόρης του τον αφορά προσωπικά, αλλά μέσα απ' αυτή την έρευνα, εκτός από την πρόσφατη ιστορία της χώρας του, θα βουτήξει μέσα στις σκοτεινότερες περιοχές του εαυτού του.

Advertisements

Τέσσερις Έλληνες κι ένας Γάλλος για κάποιο καλοκαίρι, ίσως κι αυτό εδώ

Κατεβαίνω βιαστικά τα σκαλάκια, ο ήλιος ήδη μού καίει τον αυχένα. Μυρίζω το ιώδιο, τα βότσαλα, τον αέρα. Έχω κάνει σχέδια, έχω μαζί μου τον Ξένο όπως πολλά καλοκαίρια πριν, κι έτσι, ψημένος από το αλάτι όπως είναι, βρίσκω ότι θα νοστιμέψει μια ιδέα την παραλία. Εις μάτην.

Το τραγούδι του Χιλμπίλη: Πώς είναι να είσαι η εξαίρεση μέσα στον κανόνα

το τραγούδι του χιλμπίλη, δώμα, χιλμπίλης, Τζέιμς Ντέιβιντ Βανς, oh that book

Στην οροσειρά των Απαλαχίων, που τέμνει κάθετα τις Ηνωμένες Πολιτείες στον άξονα ανατολής και δύσης, παράλληλα με την ανατολική ακτή, εκεί, ανάμεσα στους λόφους, σε ό,τι απέμεινε από την κατάρρευση των μεγάλων βιομηχανιών, κατοικεί εδώ και πολλές γενιές μια ξεχωριστή εθνοφυλετική ομάδα. Οι άνθρωποί της δεν έχουν πανεπιστημιακή μόρφωση, ανήκουν στην εργατική τάξη. Δεν είναι ακριβώς rednecks, αν και μοιάζουν μαζί τους σε πολλά. Έχουν σκωτοϊρλανδικές ρίζες κι η φτώχεια έγινε με τους αιώνες συστατικό της παράδοσής τους. Οι άλλοι Αμερικανοί τους αποκαλούν «λευκά σκουπίδια» όμως για τον Τζέιμς Ντέιβιντ Βανς είναι οι γείτονες, οι φίλοι κι οι συγγενείς του και το τραγούδι του χιλμπίλη καταγράφει μια ιστορία για εκείνον και για εκείνους, μέσα από τα απομνημονεύματα μιας εξαίρεσης μέσα σε έναν ζοφερό κανόνα.

Οι Υπνοβάτες του Χέρμαν Μπροχ: Μία Τοιχογραφία της Γερμανίας σε 3 Μέρη (1ος Τόμος)

Σ' αυτό το τρίτομο έργο, ο Μπροχ επιχείρησε να αποδώσει την αξιακή παρακμή που σκέπασε τη Γερμανική Αυτοκρατορία από το 1888, την εποχή της κραταιάς Πρωσίας και των ευηπόληπτων αξιωματικών μέχρι το 1918, μετά το τέλος του Μεγάλου Πολέμου, όπου σημαντικό μέρος του πληθυσμού αισθάνεται ατιμασμένο κι η χώρα βρίσκεται αποδιοργανωμένη.

Ένας Θάνατος στην Οικογένεια: Ο Καρλ Ούβε Κνάουσγκορντ μετατρέπει την κοινοτοπία σε λογοτεχνία

Ο Κνάουσγκορντ δίνει αφορμές, επαναφέρει αναμνήσεις, επιβάλει ρετροσπεκτίβες, γιατρεύει πληγές, ανοίγει νέες. Ίσως αυτή είναι η μεγάλη λογοτεχνία· φωτίζει απροσπέλαστες περιοχές εντός μας, επιστρέφοντας στη διαχρονική περιγραφή της ζωής.

Οι Δεσποινίδες του Ζωρζ Σιμενόν: Πώς τα κοινά εγκλήματα προκαλούν τις μεγαλύτερες μεταβολές

Στις Δεσποινίδες ο Σιμενόν δεν αφήνει τίποτα απ' έξω, αφού καταφέρνει να ισοσταθμίσει τη διάλυση του μυστηρίου με μία ηλεκτρική ένταση σε οικογενειακό, κοινωνικό και ερωτικό επίπεδο, δίνοντάς μας μια καλοφτιαγμένη θαλασσογραφία τσέπης για να θυμόμαστε καιρό.