Πόσο πολύ χρειαζόμαστε τη Φιρντάους;

Η φεμινιστική γραμματεία στην Ελλάδα παραμένει σε λογοτεχνικό και δοκιμιακό επίπεδο σχετικά ανεξερεύνητη περιοχή και σίγουρα δεν γεμίζει εύκολα τα ράφια και τις βιτρίνες των βιβλιοπωλείων, πόσο μάλλον όταν οι γυναίκες που καταπιάνονται μ΄ αυτήν προέρχονται από χώρες του μη δυτικού κόσμου. Έτσι, η έκδοση της Φιρντάους από το ΔΩΜΑ αυτόν τον Φεβρουάριο αποτέλεσε μια ευχάριστη έκπληξη, αφού η φωνή της σπουδαίας ψυχιάτρου, συγγραφέα, ακτιβίστριας και φεμινίστριας, Ναουάλ αλ Σααντάουι, απέκτησε πια και ελληνική ηχώ μέσα απ' την καταπληκτική μετάφραση της Ελένης Καπετανάκη.

Advertisements

Διαβάζοντας το Μια βραδιά με την Κλαιρ του Γκαϊτό Γκαζντάνοφ

Μια βραδιά με την Κλαιρ - Γκαϊτό Γκαζντάνοφ, Εκδόσεις Αντίποδες, μεταφραση: Ελένη Μπακοπούλου

Η μεγάλη Ρωσική Επανάσταση του 1917 ξέβρασε μια πλειάδα διανοούμενων στις μητροπόλεις της δύσης, αφήνοντάς τους για δεκαετίες έξω από την επικράτεια της αναγνώρισης και της δημοφιλίας που σταθερά κατείχαν οι κλασικοί μετρ του 19ου αιώνα. Ανάμεσα λοιπόν στη αεικίνητη ρωσική εμιγκράτσια που εγκαταστάθηκε στην πόλη του φωτός, βρίσκουμε και τον Γκαϊτό Γκαζντάνοφ, του οποίου τα έργα άρχισαν να τραβούν την προσοχή κοινού και κριτικών από το 2010 και μετά, οπότε και επαναδημοσιεύθηκαν σε αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά. Έχοντας διαβάσει το Φάντασμα του Αλεξάντρ Βολφ το 2015 με την πρώτη δημοσίευσή του στα ελληνικά από τις εκδόσεις Αντίποδες, περίμενα το Μια βραδιά με την Κλαιρ με ανυπομονησία.

Σπίτι από Γη – Γούντι Γκάθρι

Το 2012 το New York Times Book Review ανακοίνωσε την ανακάλυψη ενός ολοκληρωμένου μυθιστορήματος του Αμερικανού τραγουδιστή και θρύλου της φολκ μουσικής, Γούντι Γκάθρι, 100 χρόνια μετά τη γέννησή του. Ο Γκάθρι γεννήθηκε στην Οκλαχόμα αλλά οι οικογενειακές δυσκολίες τον έφεραν στο Πάμπα του Τέξας, όπου σε ηλικία 18 ετών έφτιαξε το πρώτο του συγκρότημα. Εκεί έζησε από κοντά τη μεγάλη ύφεση που έπληξε τις Ηνωμένες Πολιτείες τη δεκαετία του 1930 κι από ακόμη πιο κοντά το εφιαλτικό πέρασμα του Dust Bowl, μιας τετράχρονης περιόδου όπου ξηρασία και αμμοθύελλες εναλλάσσονταν από το Νέο Μέξικο μέχρι το Τέξας κι απ' το Κολοράντο μέχρι την Οκλαχόμα, ερημοποιώντας τις καλλιεργήσιμες εκτάσεις γης. Το πρόσφατα ανακαλυφθέν μυθιστόρημά του στοχάζεται τη ζωή των ανθρώπων στο Δυτικό Τέξας σε σχέση τόσο με τα καιρικά φαινόμενα, όσο και με την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος από τις ανθρώπινες δραστηριότητες που εξαθλιώνουν τους μικροκαλλιεργητές.

Ο τρόμος που σκεπάζει την ελληνική ύπαιθρο: Καληνύχτα καλούδια μου – Νικήτας Παπακώστας

Η νουβέλα Καληνύχτα καλούδια μου του Νικήτα Παπακώστα εγκαινιάζει το άνοιγα του ΔΩΜΑτος στην ελληνική πεζογραφία, συνεχίζοντας τις προσεκτικές επιλογές των τίτλων που χαρακτήρισαν από την αρχή τις εκδόσεις.

Το τραγούδι του Χιλμπίλη: Πώς είναι να είσαι η εξαίρεση μέσα στον κανόνα

το τραγούδι του χιλμπίλη, δώμα, χιλμπίλης, Τζέιμς Ντέιβιντ Βανς, oh that book

Στην οροσειρά των Απαλαχίων, που τέμνει κάθετα τις Ηνωμένες Πολιτείες στον άξονα ανατολής και δύσης, παράλληλα με την ανατολική ακτή, εκεί, ανάμεσα στους λόφους, σε ό,τι απέμεινε από την κατάρρευση των μεγάλων βιομηχανιών, κατοικεί εδώ και πολλές γενιές μια ξεχωριστή εθνοφυλετική ομάδα. Οι άνθρωποί της δεν έχουν πανεπιστημιακή μόρφωση, ανήκουν στην εργατική τάξη. Δεν είναι ακριβώς rednecks, αν και μοιάζουν μαζί τους σε πολλά. Έχουν σκωτοϊρλανδικές ρίζες κι η φτώχεια έγινε με τους αιώνες συστατικό της παράδοσής τους. Οι άλλοι Αμερικανοί τους αποκαλούν «λευκά σκουπίδια» όμως για τον Τζέιμς Ντέιβιντ Βανς είναι οι γείτονες, οι φίλοι κι οι συγγενείς του και το τραγούδι του χιλμπίλη καταγράφει μια ιστορία για εκείνον και για εκείνους, μέσα από τα απομνημονεύματα μιας εξαίρεσης μέσα σε έναν ζοφερό κανόνα.

Ένας Θάνατος στην Οικογένεια: Ο Καρλ Ούβε Κνάουσγκορντ μετατρέπει την κοινοτοπία σε λογοτεχνία

Ο Κνάουσγκορντ δίνει αφορμές, επαναφέρει αναμνήσεις, επιβάλει ρετροσπεκτίβες, γιατρεύει πληγές, ανοίγει νέες. Ίσως αυτή είναι η μεγάλη λογοτεχνία· φωτίζει απροσπέλαστες περιοχές εντός μας, επιστρέφοντας στη διαχρονική περιγραφή της ζωής.

Υπεραιχμή: Ένα νουάρ του Thomas Pynchon για τη ζωή λίγο πριν και μετά την καταστροφή

Εκεί όπου ο σύντομος 20ός αιώνας βρίσκει το οριστικό τέλος του και μία ανεξερεύνητη εποχή διευρυμένης δικτύωσης αλλά και βαθιάς μοναξιάς ξεκινάει, ο Πύντσον ανασυνθέτει μέσα από τα χαλάσματα των Δίδυμων Πύργων την τρισδιάστατη εικονογραφία της νέας χιλιετίας.