Ο Γέρος και η Θάλασσα – Έρνεστ Χέμινγουεϊ: Ίσοι στη ζωή, ίσοι και στον θάνατο

Αρκετές φορές εκπλήσσομαι από τον πλούτο με τον οποίο προικίζουν οι συγγραφείς τα μικρά τους παιδιά, τις νουβέλες και τα διηγήματα, αυτά τα κείμενα που χωράνε τόσο αναπαυτικά μέσα στα χέρια μας, που δεν ακολουθούν τον κανόνα του εκτεταμένου μυθιστορήματος και ενίοτε κατορθώνουν να δώσουν χώρο σε σκέψεις μεγάλες όσο και η ζωή, από εκείνες που γυροφέρνουν αιώνες στο νου των ανθρώπων. Ένα απ' αυτά τα κείμενα είναι Ο Γέρος και η Θάλασσα, το πιο σημαντικό ίσως έργο που πρόλαβε να δημοσιεύσει ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ πριν τον θάνατό του, το 1961.

Advertisements

Αμόκ και άλλες νουβέλες: Ο Stefan Zweig για τον θάνατο

Οι πέντες νουβέλες του Αμόκ συναρθρώνονται γύρω από ένα κοινό θέμα, τον θάνατο και ειδικότερα την αυτοχειρία. Οι περισσότεροι ήρωες αυτοκτονούν, άλλοτε έχοντας σκοτώσει προηγουμένως κι άλλοτε επειδή το φορτίο κι η ψυχική κόπωση που κουβαλούν έσκισαν κάθε υφάδι που τους ένωνε με τη ζωή.

Η Κρύπτη των Καπουτσίνων: Ωδή σε έναν κόσμο που χάθηκε

Πάνω από τα ποτήρια μας σταύρωνε τα κοκαλιάρικα χέρια του αόρατος ο θάνατος. Την παρουσία του δεν υποψιαζόμασταν καν. Συχνά πυκνά ξενυχτούσαμε ως αργά. Από ανεξήγητο φόβο για τη νύχτα, περιμέναμε ξύπνιοι ως το ξημέρωμα.

1984: Θα συναντηθούμε εκεί όπου δεν υπάρχει σκοτάδι

Στον κόσμο του 1984, όπου κοιτάμε εκ του σύνεγγυς τον κρατικό υπάλληλο Ουίνστον Σμιθ, η σχέση της (απομείωσης της) γλώσσας και της εξουσίας, οι κοινωνικές συναναστροφές και η συνείδηση, τα φαινόμενα και το νοούμενα, βρίσκονται σε μία κατάσταση άρρητης απροσδιοριστίας· τίποτα δεν απαγορεύεται καθαρά -άρα απαγορεύονται όλα, και τίποτα δεν γεννιέται ελεύθερα.